تبلیغات
سایت کانکور افغانستان | Kankor AFghanistan - اصول نظام سرمایه‌داری:
Powered by KANKOR-AF - Widget
لطفا از تمام مطالب دیدن فرمایید.

نظام سرمایه‌داری capitalism economic system مشتمل برسه اصل اساسی است:

1)   مالكیت شخصی "Private Property"

اصل اول این است كه هرفرد در این نظام، اختیار آن را دارد كه هر مقدار از اشیاء وامكانات تولید را كه خواسته باشد، در مالكیت شخصی خود نگه دارد. در نظام سوسیالیستی هر فرد اگر چه اشیایی را كه برای استفاده شخصی باشند، می‌تواند در ملكیت داشته باشد، اما امكانات تولید چون زمین یا كارخانه را عموماً نمی‌تواند در ملكیت شخصی خود داشته باشد. ولی در نظام سرمایه‌داری هر فرد، هر نوع اشیایی را كه خواسته باشد خواه برای استفاده شخصی باشند یا امكانات تولید، می‌تواند در ملكیت شخصی خود نگه دارد.

2)   عامل منافع شخصی "Private Motive "[1]

اصل دوم این است كه عاملی كه در عمل تولید نقش دارد، عامل كسب منافع شخصی هر فرد به شمار می‌رود.

3)   عدم دخالت دولت در امور اقتصادی "Laissez Faire "[2]

اصل سوم نظام سرمایه‌داری این است كه دولت نه حق دخالت در امور تجاری بازرگانان را و نه حق ایجاد موانع در امور اقتصادی آنها را دارد و نه تجار و تولید كنندگان و صاحبان سرمایه موظف به عمل برشرایط و قیود اضافی دولت هستند. عموماً برای این اصل اصطلاح "Laissez Faire" بكار برده می‌شد. این كلمه در اصل فرانسوی است، یعنی «حساسیت عدم دخالت دولت». معنی آن «بگذار هرچه می خواهد بكند» است. یعنی به دولت گفته می‌شد آنهایی كه مشغول تدابیر امر اقتصادی خود هستند به هر طریقی كه خواسته باشند، عمل كنند. در امور آنها دخالت نكن و دولت حق ندارد به مردم بگوید: این كار را بكنید و آن كار را نكنید و این حق را نیز ندارد كه چگونگی تجارت را برای مردم تعیین كند. سومین اصل نظام سرمایه‌داری در واقع فلسفه اساسی و زیر بنایی آن است. اگر چه بعدها نه تنها در خود ممالك تحت پوشش این نظام نیز اجرای این اصل محدود شد و بر قانون «عدم دخالت دولت» عمل نشد، بلكه در ممالك تحت پوشش نظام سرمایه‌داری دخالت‌های بیشماری از طرف دولت در امور تجاری تولید و قانون مالكیت اعمال گردید. امروز در تمدن جهان چنین كشوری یافت نمی‌شود كه دولتش در امور اقتصادی و تجاری مردم دخالت نكند ولی فلسفۀ بنیادین اقتصاد و سرمایه‌داری همین بود كه دولت دخالت نكند بلكه مهار بازرگانان را كاملاً آزاد بگذارد.

چنانكه بر مبنای همین فلسفه گفته می‌شود: «بهترین دولت آن است كه فرمانروایی كمتری داشته باشد» یعنی در امور اقتصادی و تجاری مردم دخالت نكند. زیرا در اقتصاد سرمایه‌داری عامل منافع شخصی، اصل مؤثر است به همین دلیل آن را نظام سرمایه‌داری می‌گویند و نام دوم آن "Market Economy" یعنی «اقتصاد بازار» است، زیرا در آن از اهرم‌های بازار یعنی عرضه و تقاضا كار گرفته می‌شود.





طبقه بندی: اقتصاد، 
برچسب ها: نظام سرمایه‌داری capitalism economic system، سوسیالیسم "Socialism" نظام سوسیالیست یا اشتراكی:[3] نظام سوسیالیستی در واقع به منظور رد ایدۀ نظام سرمایه‌داری بوجود آمد. اصرار فلسفه سرمایه‌داری مبتنی بر آزاد گذاشتن هر فرد در كسب هرچه بیشتر منافع بود و اصولاً هر مفهوم اقتصادی در نظام سرمایه‌داری فقط براساس عرضه و تقاضا قابل توجیه و تحلیل بود. از این جهت در آن هیچ‌گونه اقدامی برای رستگاری و بهبود جامعه و عموم مردم به نظر نمی رسید و در عرصه رقابت كسب هرچه بیشتر منافع، افراد ناتوان بیشماری عقب ماندند كه در نتیجه آن، فاصله عمیقی بین فقیر و ثروتمند ایجاد شد. به همین خاطر نظام سوسیالیسم شعار سد باب این خرابی ها را سر داده، به میدان آمد و بر ایدئولوژی اساسی نظام سرمایه‌داری اعتراض كرده و از پذیرش تحلیل و حل مفاهیم اساسی چهارگانه اقتصاد، فقط از طریق عامل منافع شخصی، مالكیت خصوصی و قدرت‌های بازار اجتناب ورزید. سوسیالیسم مدعی شد كه در نظام سرمایه‌داری تمام مفاهیم اساسی اقتصاد،  

تاریخ : 1394/10/29 | 10:31 بعد از ظهر | نویسنده : رهنمایی آزمون کانکور افغانستان | نظرات
.: Noori Group:.


مهم