تبلیغات
پورتال آموزشی افغانستان | Afghanistan Educational Portal - سلسله درس های توحید -درس پنجم( در باره وجود الله عزوجل )

( در مورد  وجود الله  عزوجل )

استدلال به آیات کَونی و آفاقی، این دلیل بیشترین فائده دارد و آسان ‌ترین و راه مبین است و از هر دلائل دیگر نتیجه بخش‌ تر و سالم ‌تر و دور‌تر از خطا و اشتباه است، بدین علت وقتی از عرب بادیه‌ی نشینی در مورد وجود الله تعالی پرسیده شد، در جواب گفت: سبحان الله سرگین بر شتر دلالت می ‌کند و هر نشانه و اثری بر مأثر دلالت می‌کند، آیا آسمان با همه برج ‌هایش و زمین با همه شیب و دره‌ هایش و دریا‌ها با همه امواجش بر وجود الله تعالی دانا و آگاه دلالت نمی‌کند؟ |۱|

حسن بن هانی حَکَمی اهوازی معروف به ابونُواس شاعر مشهور عرب در جواب این سوال چی خوب سروده است:

تأمـــــل فـــــــی نبـــــات الـارض
وانظـر الی آثـار ما صـنع الـملیك

عیون مـن لجـــــین شاخصـــــات
باحــداق هــی الـذهب الســـــبیك

علـی قضـب الزبرجـــد شـــاهدات
بـــان الله لـــیس لـــــه شریـــــك

و عبدالله ابن معتز بالله خلیفه عباسی و شاعر عرب میگوید:

فواعجبـــــاً كیــــف یعصــــی الالــــه
ام كیــــــف یجحـــده الجاحـــــــــــد

والله فی كـــــــــــــل تحریكــــــــــــة
وتســــــكینة ابـــــداً شــــاهــــــــــــد

و فی كـــــــل شـــیء لـــــه آیـــــــــة
تــــــــــدل علــــــــــی ان واحـــــــــد

شگفتا چگونه الله نافرمانی می‌شود، یا چگونه او را آنکار می ‌کنند در حالی که در هر تحرک و سکون همیشکی شاهدی بر الله یافت می ‌شود، در هر چیزی آیت و نشانه‌ای و است که بر وحدانیت الله دلالت می‌کند.

و دیگری میگوید:

سل الواحة الخضراء والـمـاء جاریــــاً
وهذی الصحاری والجبــال الرواسیـــا

سـل الروض مزداناً سـل الزهر والندی
سـل اللیل والاصباح والطیر شادیـــــا

و سـل هذه الانسام والارض والسمـاء
و سـل كـل شیء تسمع الحمد ساریــا

فلوجن جن هذا اللیل وامتد سرمـــدا
فمن غیر ربـی یرجــع الصــبح ثانیــــا

از گیاه سبز و آب جاری سؤال کن و از این صحرای و بیابان و کوهای بلند بپرس از باغ و گل و شب نم و شب و صبح و پرندگان آواز خوان بپرس، از نسیم و زمین و آسمان و از هر کسی که ذمذمه حمد را می‌شنود بپرس، اگر این شب به روز نرسد و همیشه شب باقی بماند چه کسی غیر از خدا می‌تواند شب را به روز برساند و دوباره صبح را بیافریند؟

الله سبحانه و تعالی در مقام رد، علیه افرادی که سرشت شان فاسد شده است و الله را انکار می ‌کنند یا برای او شریک و همسر قرار داده ‌اند، بزرگ ترین دلیل و آشکار ترین برهان اقامه می‌فرماید، آن آیه جزء آیه سورة المبارکة علق آیه‌ی دیگری نیست، اولین آیه‌ای که بر جناب امام الاولیاء حضرت رسول الله صلی الله علیه وآله وسلّم نازل شده، می‌فرماید:

«ٱقۡرَأۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلَّذِی خَلَقَ ١ خَلَقَ ٱلۡإِنسَٰنَ مِنۡ عَلَقٍ» |سورة المبارکة علق، الآیة ۲|
بخوان به نام رب ات که آفرید انسان را از علق آفرید.

الله سبحانه و تعالی ابتداء خلق را بصورت مطلق بیان می ‌فرماید، سپس آنرا به انسان مقید می‌سازد تا اعلام دارد که هر مخلوقی نیازمند خالقی است، علماء این دلیل را دلیل خلق می ‌نامند.

آیات فراوانی به این دلیل اشاره می‌فرمایند:

«فَلۡیَنظُرِ ٱلۡإِنسَٰنُ مِمَّ خُلِقَ ٥ خُلِقَ مِن مَّآءٖ دَافِقٖ» سورة الطارق: ٦
پس انسان باید بنگرد که از چه آفریده شده است از آب جهند ه‏اى خلق شده.

«أَفَلَا یَنظُرُونَ إِلَى ٱلۡإِبِلِ كَیۡفَ خُلِقَتۡ» سورة الغاشیة: ١٧
آیا به شتر نمى‏نگرند که چگونه آفریده شده.

«أَمۡ خُلِقُواْ مِنۡ غَیۡرِ شَیۡءٍ أَمۡ هُمُ ٱلۡخَٰلِقُونَ» سورة المبارکة الطور: ٣٥
آیا از هیچ خلق شده‏اند یا آنکه خودشان خالق [خود] هستند.

«یَٰٓأَیُّهَا ٱلنَّاسُ ضُرِبَ مَثَلٞ فَٱسۡتَمِعُواْ لَهُۥٓۚ إِنَّ ٱلَّذِینَ تَدۡعُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ لَن یَخۡلُقُواْ ذُبَابٗا وَلَوِ ٱجۡتَمَعُواْ لَهُۥۖ وَإِن یَسۡلُبۡهُمُ ٱلذُّبَابُ شَیۡ‍ٔٗا لَّا یَسۡتَنقِذُوهُ مِنۡهُۚ ضَعُفَ ٱلطَّالِبُ وَٱلۡمَطۡلُوبُ» سورة المبارکة الحج: ٧٣
اى مردم مثلی زده شد پس بدان گوش فرا دهید کسانى را که جز خدا مى‏خوانید هرگز [حتى] مگسى نمى‏آفرینند هر چند براى [آفریدن] آن گردآیند و اگر آن مگس چیزى از آنان برباید نمى‏توانند آن را باز پس گیرند طالب و مطلوب هر دو ناتوانند.

«أَلَمۡ تَرَ أَنَّ ٱللَّهَ خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ بِٱلۡحَقِّۚ إِن یَشَأۡ یُذۡهِبۡكُمۡ وَیَأۡتِ بِخَلۡقٖ جَدِیدٖ» سورة المبارکة الابراهیم: ١٩
آیا در نیافته‏اى که خدا آسمانها و زمین را به حق آفریده اگر بخواهد شما را مى‏برد و خلق تازه‏اى می‏آورد.

«قُلۡ أَئِنَّكُمۡ لَتَكۡفُرُونَ بِٱلَّذِی خَلَقَ ٱلۡأَرۡضَ فِی یَوۡمَیۡنِ وَتَجۡعَلُونَ لَهُۥٓ أَندَادٗاۚ ذَٰلِكَ رَبُّ ٱلۡعَٰلَمِینَ» سورة المبارکة الفصلت: ٩
بگو آیا این شمایید که واقعا به آن کسى که زمین را در دو هنگام آفرید کفر مى‏ورزید و براى او همتایانى قرار مى‏دهید این است پروردگار جهانیان.

﴿أَمَّن یَبۡدَؤُاْ ٱلۡخَلۡقَ ثُمَّ یُعِیدُهُۥ وَمَن یَرۡزُقُكُم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ وَٱلۡأَرۡضِۗ أَءِلَٰهٞ مَّعَ ٱللَّهِۚ قُلۡ هَاتُواْ بُرۡهَٰنَكُمۡ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِینَ» سورة المبارکة النمل: ٦٤
یا آن کس که خلق را آغاز مى‏کند و سپس آن را باز مى‏آورد و آن کس که از آسمان و زمین به شما روزى مى‏دهد آیا معبودى با خداست بگو اگر راست مى‏گویید برهان خویش را بیاورید.

آیات فراوان دیگری در این مورد وجود دارد که بر وحدانیت خداوند و توحید ربوبیت پرودگار دلالت می‌کنند و اینکه تنها خداوند منان شایسته الوهیت و بدون انباز و شریک است. |۲|

#دلیل_عنایت:

ائمه اطهار دلیل دیگری استنباط کرده‌ اند که به آن دلیل عنایت گفته می‌ شود، دلیل عنایت از جمله ی دلائل وحدانیت پروردگار است اگر عالمانه به جهان محسوس گردا گرد خود نظر بیفکنیم متوجه می ‌شویم که این عالم ارتباط دقیق و عمیقی به هم دارند، بعضی از بزرگان می‌گویند: اگر این حهان بدون آفریننده باشد بدترین وضعیت ایجاد می‌شود، آیا درست شده‌ای دیده اید که سازنده نداشته باشد، یا سقف بلند شده‌ی بدون دیوار یافت می‌شود؟ آیا انکار سازنده تنها تکبر و فخر فروشی نیست؟ و تنها کافران و عقل مسخ شده‌ ها الله را و عظمت آن را انکار می‌کنند.

یکی دیگر می‌گوید: به سوی آسمان پرواز کن و خوب بدان خیره شو و آثار را پی چوی و اخبار را جمع آوری کن، هماهنگی کهکشان‌ ها و اختلاف نور و تاریکی و این هوای مشترک را چگونه می ‌بینید؟!

آیات فراوانی به این دلیل اشاره می‌فرمایند:

«سَنُرِیهِمۡ ءَایَٰتِنَا فِی ٱلۡأٓفَاقِ وَفِیٓ أَنفُسِهِمۡ حَتَّىٰ یَتَبَیَّنَ لَهُمۡ أَنَّهُ ٱلۡحَقُّۗ أَوَ لَمۡ یَكۡفِ بِرَبِّكَ أَنَّهُۥ عَلَىٰ كُلِّ شَیۡءٖ شَهِیدٌ» سورة المبارکة الفصلت: ٥٣
به زودى نشانه ‏هاى خود را در افقها [ى گوناگون] و در دلهای شان بدیشان خواهیم نمود تا برایشان روشن گردد که او خود حق است آیا کافى نیست که پروردگارت خود شاهد هر چیزى است؟!

«إِنَّ فِی ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ لَأٓیَٰتٖ لِّلۡمُؤۡمِنِینَ ٣ وَفِی خَلۡقِكُمۡ وَمَا یَبُثُّ مِن دَآبَّةٍ ءَایَٰتٞ لِّقَوۡمٖ یُوقِنُونَ ٤ وَٱخۡتِلَٰفِ ٱلَّیۡلِ وَٱلنَّهَارِ وَمَآ أَنزَلَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مِن رِّزۡقٖ فَأَحۡیَا بِهِ ٱلۡأَرۡضَ بَعۡدَ مَوۡتِهَا وَتَصۡرِیفِ ٱلرِّیَٰحِ ءَایَٰتٞ لِّقَوۡمٖ یَعۡقِلُونَ ٥ تِلۡكَ ءَایَٰتُ ٱللَّهِ نَتۡلُوهَا عَلَیۡكَ بِٱلۡحَقِّۖ فَبِأَیِّ حَدِیثِۢ بَعۡدَ ٱللَّهِ وَءَایَٰتِهِۦ یُؤۡمِنُونَ» سورة المبارکة الجاثیة: ۳-۶
به راستى در آسمانها و زمین براى مؤمنان نشانه‏ هایى است و در آفرینش خودتان و آنچه از [انواع] جنبنده[ها] پراکنده می‌ گرداند براى مردمى که یقین دارند نشانه ‏هایى است و [نیز در] پیاپى آمدن شب و روز و آنچه الله از روزى از آسمان فرود آورده و به [وسیله] آن زمین را پس از مرگش زنده گردانیده است و [همچنین در] گردش بادها [به هر سو] براى مردمى که می ‏اندیشند نشانه ‏هایى است این[ها]ست آیات الله که به راستى آن را بر تو می ‌خوانیم پس بعد از الله و نشانه‏ هاى او به کدام سخن خواهند گروید.

«أَلَمۡ نَجۡعَلِ ٱلۡأَرۡضَ مِهَٰدٗا ٦ وَٱلۡجِبَالَ أَوۡتَادٗا ٧ وَخَلَقۡنَٰكُمۡ أَزۡوَٰجٗا ٨ وَجَعَلۡنَا نَوۡمَكُمۡ سُبَاتٗا ٩ وَجَعَلۡنَا ٱلَّیۡلَ لِبَاسٗا ١٠ وَجَعَلۡنَا ٱلنَّهَارَ مَعَاشٗا ١١ وَبَنَیۡنَا فَوۡقَكُمۡ سَبۡعٗا شِدَادٗا ١٢ وَجَعَلۡنَا سِرَاجٗا وَهَّاجٗا ١٣ وَأَنزَلۡنَا مِنَ ٱلۡمُعۡصِرَٰتِ مَآءٗ ثَجَّاجٗا ١٤ لِّنُخۡرِجَ بِهِۦ حَبّٗا وَنَبَاتٗا ١٥ وَجَنَّٰتٍ أَلۡفَافًا سورة المبارکة النبأ: ٦-١٦
آیا زمین را گهواره‏اى نگردانیدیم و کوه ها را [چون] میخهایى [نگذاشتیم] و شما را جفت آفریدیم، و خواب شما را [مایه] آسایش گردانیدیم، و شب را [براى شما] پوششى قرار دادیم، و روز را [براى] معاش [شما] نهادیم. و بر فراز شما هفت [آسمان] استوار بنا کردیم، و چراغى فروزان گذاردیم، و از ابر هاى متراکم آبى ریزان فرود آوردیم، تا بدان دانه و گیاه برویانیم. و باغ هاى در هم پیچیده و انبوه.

﴿فَلۡیَنظُرِ ٱلۡإِنسَٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ ٢٤ أَنَّا صَبَبۡنَا ٱلۡمَآءَ صَبّٗا ٢٥ ثُمَّ شَقَقۡنَا ٱلۡأَرۡضَ شَقّٗا ٢٦ فَأَنۢبَتۡنَا فِیهَا حَبّٗا ٢٧ وَعِنَبٗا وَقَضۡبٗا ٢٨ وَزَیۡتُونٗا وَنَخۡلٗا ٢٩ وَحَدَآئِقَ غُلۡبٗا ٣٠ وَفَٰكِهَةٗ وَأَبّٗا ٣١ مَّتَٰعٗا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ» سورة المبارکة عبس: ۲۴-۳۲
پس انسان باید به خوراک خود بنگرد، که ما آب را به صورت بارشى فرو ریختیم، آنگاه زمین را با شکافتنى [لازم] شکافتیم. پس در آن دانه رویانیدیم، و انگور و سبزى، و زیتون و درخت‏ خرما، و باغ هاى انبوه، و میوه و چراگاه، [تا وسیله] استفاده شما و دام هایتان باشد.

﴿إِنَّ فِی خَلۡقِ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَٱخۡتِلَٰفِ ٱلَّیۡلِ وَٱلنَّهَارِ لَأٓیَٰتٖ لِّأُوْلِی ٱلۡأَلۡبَٰبِ» سورة المبارکة آل‌عمران: ۱۹۰
مسلما در آفرینش آسمانها و زمین و در پى یکدیگر آمدن شب و روز براى خردمندان نشانه‏ هایى [قانع‌کننده] است.

و آیات فراوان دیگری که انسان را متوجه جهان و مخلوقات موجود در آن می ‌کند که با چه نظام شگفت آور و دقیقی در حرکت به سوی هدف خویش می‌باشد، همه این ها عقل انسان را رهنمائی می ‌کنند که پشت این مخلوقات الله سبحانه و تعالی حکیم و تدبیر کننده‌ای و متصرف تنها وجود دارد، حتی الله عزوجل انسان و آنچه در درونش نهفته هست دلیل بر تنهای خود و استحقاق عبودیت انحصاری و که هیچ شریک و انبازی ندارد قرار داده است، الله تعالی می‌فرماید:

﴿وَفِیٓ أَنفُسِكُمۡۚ أَفَلَا تُبۡصِرُونَ» سورة الذاریات: ۲۱
و در خود شما پس مگر نمی بینید؟!

و آیات فراوان دیگر در این مورد وجود دارند. |۳|
ائمه اطهار و عظام دلیل چهارمی به دلائل سه گانه بیش افزوده‌ اند که به دلیل معجزه معروف است، که با پشت گیری دلائل گذشته دال بر صدق نبوت شاه رسالت امام الانبیاء صلی الله علیه وآله وسلّم هستند.

امام معظم، المجتهد المطلق تقی الدین حافظ ابن تیمیه (رحمه الله) می‌فرماید:
ابو یعلی در عیون المسائل گفته: آنهای که نبوت را پذیرفته‌ اند به محض پذیرش آن، شناخت الله را به دست آورده ‌اند بر خلاف اشاعره (اشعریه) که می‌گویند: شناخت الله تبارک و تعالی بدون دلیل عقلی امکان حصولش نیست.

قاضی ابو یعلی می‌گوید: ما منکر تفکر نیستیم و شناخت را هم قدغن نمی‌کنیم، در این اختلاف داریم آیا شناخت بدون دلیل عقلی حاصل نمی‌شود، ما می‌گویم: اگر نبوت رسول الله صلی الله علیه وآله وسلّم را با معجزه پذیرفتیم، می ‌دانیم که حتماً خدایی هم وجود دارد، چون امکان برانگیختن رُسُل بدون خدا ممکن نیست، حالا نبی ی هست، اگر وجود انبیاء ثابت شد از استدلال عقلی بر وجود الله تعالی بى ‌نیاز خواهیم گشت.

سپس شیخ الاسلام امام الحافظ ابن تیمیه (قدس الله سره العزیز) کلام امام بیهقی (رح) را در این مورد نقل می‌کند که می‌فرماید: اگر استدلال گذشتگان تحقیق یابد، کافی و کامل و صحیح است، چون الله در قرآن داستان انکار الله را توسط فرعون چنین بیان می‌فرماید:

«فَأۡتِیَا فِرۡعَوۡنَ فَقُولَآ إِنَّا رَسُولُ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِینَ ١٦ أَنۡ أَرۡسِلۡ مَعَنَا بَنِیٓ إِسۡرَٰٓءِیلَ ١٧ قَالَ أَلَمۡ نُرَبِّكَ فِینَا وَلِیدٗا وَلَبِثۡتَ فِینَا مِنۡ عُمُرِكَ سِنِینَ ١٨ وَفَعَلۡتَ فَعۡلَتَكَ ٱلَّتِی فَعَلۡتَ وَأَنتَ مِنَ ٱلۡكَٰفِرِینَ ١٩ قَالَ فَعَلۡتُهَآ إِذٗا وَأَنَا۠ مِنَ ٱلضَّآلِّینَ ٢٠ فَفَرَرۡتُ مِنكُمۡ لَمَّا خِفۡتُكُمۡ فَوَهَبَ لِی رَبِّی حُكۡمٗا وَجَعَلَنِی مِنَ ٱلۡمُرۡسَلِینَ ٢١ وَتِلۡكَ نِعۡمَةٞ تَمُنُّهَا عَلَیَّ أَنۡ عَبَّدتَّ بَنِیٓ إِسۡرَٰٓءِیلَ ٢٢ قَالَ فِرۡعَوۡنُ وَمَا رَبُّ ٱلۡعَٰلَمِینَ ٢٣ قَالَ رَبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَیۡنَهُمَآۖ إِن كُنتُم مُّوقِنِینَ ٢٤ قَالَ لِمَنۡ حَوۡلَهُۥٓ أَلَا تَسۡتَمِعُونَ ٢٥ قَالَ رَبُّكُمۡ وَرَبُّ ءَابَآئِكُمُ ٱلۡأَوَّلِینَ ٢٦ قَالَ إِنَّ رَسُولَكُمُ ٱلَّذِیٓ أُرۡسِلَ إِلَیۡكُمۡ لَمَجۡنُونٞ ٢٧ قَالَ رَبُّ ٱلۡمَشۡرِقِ وَٱلۡمَغۡرِبِ وَمَا بَیۡنَهُمَآۖ إِن كُنتُمۡ تَعۡقِلُونَ ٢٨ قَالَ لَئِنِ ٱتَّخَذۡتَ إِلَٰهًا غَیۡرِی لَأَجۡعَلَنَّكَ مِنَ ٱلۡمَسۡجُونِینَ ٢٩ قَالَ أَوَلَوۡ جِئۡتُكَ بِشَیۡءٖ مُّبِینٖ ٣٠ قَالَ فَأۡتِ بِهِۦٓ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِینَ ٣١ فَأَلۡقَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِیَ ثُعۡبَانٞ مُّبِینٞ ٣٢ وَنَزَعَ یَدَهُۥ فَإِذَا هِیَ بَیۡضَآءُ لِلنَّٰظِرِینَ ٣٣» سورة المبارکة الشعراء: ۱۶-۳۳
پس به سوى فرعون بروید و بگویید ما پیامبر پروردگار جهانیانیم. فرزندان اسرائیل را با ما بفرست. [فرعون] گفت آیا تو را از کودکى درمیان خود نپروردیم و سالیانى چند از عمرت را پیش ما نماندى. و [سرانجام] کار خود را کردى و تو از ناسپاسانى. گفت آن را هنگامى مرتکب شدم که از گمراهان بودم. و چون از شما ترسیدم از شما گریختم تا پروردگارم به من دانش بخشید و مرا از پیامبران قرار داد. و [آیا] اینکه فرزندان اسرائیل را بنده [خود] ساخته‏اى نعمتى است که منتش را بر من می ‏نهى. فرعون گفت و پروردگار جهانیان چیست. گفت پروردگار آسمانها و زمین و آنچه میان آن دو است‏اگر اهل یقین باشید. [فرعون] به کسانى که پیرامونش بودند گفت آیا نمی شنوید. [موسى دوباره] گفت پروردگار شما و پروردگار پدران پیشین شما. [فرعون] گفت واقعا این پیامبرى که به‌سوى شما فرستاده شده سخت دیوانه است. [موسى] گفت پروردگار خاور و باختر و آنچه میان آن دو است ‏اگر تعقل کنید. [فرعون] گفت اگر خدایى غیر از من اختیار کنى قطعا تو را از [جمله] زندانیان خواهم ساخت. گفت گرچه براى تو چیزى آشکار بیاورم. گفت اگر راست میگویی آن را بیاور. پس عصاى خود بیفکند و بناگاه آن اژدرى نمایان شد. و دستش را بیرون کشید و بناگاه آن براى تماشاگران سپید می نمود.

در این آیات بیان شد که موسی در مقابل فرعون و اطراف یانش معجزه دال بر نبوتش را نشان می ‌دهد که الله تعالی برای تأیید نبوتش به او داده، ایشان با همین معجزه به فرعون ثابت می ‌کند که او خدا نیست بلکه خودش خدای دارد.

یا در آیه دیگری الله تعالی می‌فرماید:

﴿فَإِلَّمۡ یَسۡتَجِیبُواْ لَكُمۡ فَٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّمَآ أُنزِلَ بِعِلۡمِ ٱللَّهِ وَأَن لَّآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَۖ فَهَلۡ أَنتُم مُّسۡلِمُونَ» سورة هود: ۱۴
پس اگر شما را اجابت نکردند بدانید که آنچه نازل شده است به علم الله است و اینکه معبودى جز او نیست پس آیا شما گردن می نهید.

بیان شد که انجام دادن کار خارق العاده خودش دال بر سازنده ‌ای است مانند همه رخداد های دیگر جهان، حتی از آنها هم بهتر چون معمولاً رخداد خارق العاده شگفت انگیز ‌تر است. بدین علت هنگام ارائه حوادث غیر عادی الله تعالی تسبیح و تمجید می‌ شود به گونه‌ای که هنگام رخداد عادی اینگونه نیست. و نفس انسان به ذلتی دست پیدا می‌کند که با دیدن حوادث عادی به آن نمی‌رسد. چون نشانه‌ی تازه‌ ای است حق خود را به جایی می‌آورد و با آشکار شدنش بر نبوت دلالت می‌نماید. اگر ثابت شود که معجزه دال بر نبوت است، ثابت می‌گردد که برای این رسالت پروردگار هم باید باشد. |۴|

این مهمترین دلیلی است که بزرگان در رد منکرین خدا یا قائلین به شرک در قدرت و افعال الله تعالی یا در الوهیت اقامه نموده‌اند. سپاس الله تعالی را که دلیل مهمی است و قرآن هم بدان اشاره فرموده و سنت رسول الله صلی الله علیه وآله وسلّم هم آل بر آن است. برای هر انسانی در گذشته و حال دلیل کافی و شافی بوده، پس با وجود آن برای اثبات توحید ربوبیت نیازمند راهای پر پیچ و خم فرقه های سردرگم و واهی متکلمین نیستیم که آنها را از فلاسفه گمراه به ارث برده ‌اند، حتی از این بدتر آن دلائل را اصلی از اصول اسلام قرار داده‌اند و گمان می‌کنند کسی که آنها را نشناسد هرگز به الله سبحانه و تعالی راه پیدا نمی‌کند. |۵|
این بیماری است که اهل کلام برای پیروان شان ایجاد می ‌کنند و سم آنرا می ‌پاشند، از الله تعالی طالب هدایت هستیم و می‌ خواهیم که از چنین عقیده ‌ای دور باشیم چون با قبول کردن اش باید به عدم ایمان بهترین گروه این امت معتقد باشیم، در بخش ۸ ام ان شاءالله تعالی آینده روش اهل کلام و رد آنرا را مختصراً بیان می‌ کنیم.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
۱ - تفسیر امام ابن کثیر (رحمة الله تعالی علیه) ۵۸/۱.
۲ - تلبیس الجهمیة ۱۷۴/۱ // شرح حدیث النزول ۲۸ // و الملل و النحل ۷۹/۳
۳ - به تلبیس الجهمیه ۱۷۴/۱ // عقیدة المسلمین ۱۳۱/۱.
۴ - مجموع فتاوی ۱۷۷/۱۲.
۵ - فتح الباری ۳۴۹/۱۳.




طبقه بندی: عقیده اسلامی ،
برچسب ها:سلسله درس های توحید -درس پنجم( در باره وجود الله عزوجل )، سلسله درس های توحید -درس پنجم( در باره وجود الله عزوجل ) اهل سنت والجماعت، در باره سلسله درس های توحید -درس پنجم( در باره وجود الله عزوجل )، در مورد سلسله درس های توحید -درس پنجم( در باره وجود الله عزوجل )،

تاریخ : 1395/10/6 | 06:08 بعد از ظهر | نویسنده : پورتال آموزشی افغانستان Afghanistan Educational Portal | نظرات()
.: Youtube Channel :.
  • کد نمایش افراد آنلاین
  • تصویر ثابت